Posiadanie dostępu do oferty telewizyjnej na kilku odbiornikach w obrębie jednego gospodarstwa domowego stało się standardem, do którego dąży wielu użytkowników. Usługa Multiroom oferowana przez Canal+ jest odpowiedzią na te potrzeby, umożliwiając oglądanie różnych kanałów na kilku telewizorach jednocześnie w ramach jednej umowy. Realizacja takiego systemu wymaga jednak odpowiedniego przygotowania instalacji antenowej, co bywa czynnością wymagającą wiedzy technicznej. Można ją wykonać samodzielnie lub zlecić specjalistom, którzy oferują profesjonalny montaż anteny i konfigurację całego systemu. Rozbudowa istniejącej instalacji lub budowa nowej od podstaw wiąże się z wyborem między dwiema głównymi technologiami rozprowadzenia sygnału satelitarnego.

Dostępne dekodery w usłudze Multiroom

Wybierając usługę Multiroom od Canal+, otrzymuje się do dyspozycji różne modele dekoderów, które można łączyć w jednym systemie. Operator udostępnia nowoczesne odbiorniki, takie jak 4K UltraBox+ oraz 4K DualBox+, które pozwalają na odbiór kanałów w najwyższej dostępnej rozdzielczości. Różnią się one głównie pojemnością wbudowanego lub dołączanego dysku twardego, co ma znaczenie przy nagrywaniu audycji. Model 4K UltraBox+ jest często wyposażany w dysk o większej pojemności. Do zestawu można dołączyć również mniejszy dekoder WiFiBOX+. Istotną informacją jest, że wszystkie obecnie oferowane dekodery, włącznie z modelem Ultrabox+ i Dualbox+ 4K, są zgodne z nowoczesną technologią jednokablową Unicable, co znacznie upraszcza budowę instalacji dla wielu odbiorników. Przed podjęciem ostatecznej decyzji warto jednak upewnić się co do specyfikacji konkretnych egzemplarzy otrzymywanych od operatora.

Tradycyjna instalacja z osobnym kablem dla każdego dekodera

Klasyczne podejście do budowy instalacji dla wielu odbiorników opiera się na topologii gwiazdy, gdzie z centralnego punktu, czyli konwertera na antenie satelitarnej, prowadzony jest osobny przewód koncentryczny do każdego dekodera. Wymaga to zastosowania konwertera z odpowiednią liczbą niezależnych wyjść. Na rynku dostępne są konwertery typu Twin (dwa wyjścia), Quad (cztery wyjścia) lub Octo (osiem wyjść). Przykładowo, do podłączenia trzech dekoderów, należy użyć konwertera typu Quad, prowadząc od niego trzy oddzielne kable. Taka metoda jest niezawodna i prosta w diagnostyce, ponieważ każdy dekoder ma swoje dedykowane połączenie. Jej podstawowym ograniczeniem jest liczba przewodów, którą trzeba poprowadzić z dachu lub balkonu do wnętrza budynku. W przypadku sześciu dekoderów oznacza to konieczność ułożenia sześciu kabli, co generuje wysokie koszty i jest kłopotliwe pod względem estetycznym, zwłaszcza w wykończonych już domach czy mieszkaniach. Mimo tych niedogodności, w wielu sytuacjach jest to nadal stosowane rozwiązanie, szczególnie gdy nie ma możliwości wykorzystania technologii jednokablowej Unicable SCR.

Nowoczesne rozwiązanie jednokablowe w technologii Unicable

Znacznie bardziej eleganckim i elastycznym sposobem na podłączenie wielu dekoderów jest wykorzystanie technologii Unicable, znanej również jako SCR (Satellite Channel Router) lub w nowszej wersji jako dCSS (Digital Channel Stacking System). Jej działanie polega na tym, że wszystkie dekodery są podłączone do jednego kabla koncentrycznego. Specjalny konwerter Unicable, taki jak popularny Inverto Unicable II IDLU-32UL40-UNB-OPP lub GT-SAT dSCR GT-dSCR52, przydziela każdemu dekoderowi unikalne pasmo częstotliwości (tzw. User Band, w skrócie UB). Dekoder, "prosząc" o dostęp do konkretnego kanału, komunikuje się z konwerterem na swojej wydzielonej częstotliwości, a konwerter dostarcza mu żądany sygnał. Dzięki temu w jednym kablu może być przesyłanych jednocześnie wiele sygnałów do różnych odbiorników bez wzajemnych zakłóceń. Sygnał z konwertera Unicable jest następnie rozprowadzany w budynku za pomocą specjalnych rozgałęźników satelitarnych, które pracują w pełnym paśmie częstotliwości (zwykle do 2150 MHz lub 2400 MHz), jak na przykład modele Signal R-2 czy AXING SVE 2-01. Taki system jest nieoceniony w budynkach, gdzie doprowadzony jest tylko jeden kabel antenowy, a istnieje potrzeba podłączenia kilku dekoderów, na przykład w salonie i sypialniach. Jest to także rozwiązanie przyszłościowe, ponieważ standard Unicable II (dCSS) pozwala na obsługę nawet do 32 urządzeń na jednym przewodzie.

Konfiguracja dekoderów Canal+ w systemie Unicable

Po fizycznym podłączeniu wszystkich elementów instalacji jednokablowej, należy przeprowadzić konfigurację każdego z dekoderów. Jest to czynność wymagająca precyzji, ponieważ błąd na tym etapie uniemożliwi poprawny odbiór. W menu instalacyjnym każdego dekodera trzeba wybrać tryb pracy konwertera jako Unicable/SCR. Następnie każdemu z dekoderów należy przypisać inny, niepowtarzalny numer kanału użytkownika (UB) oraz odpowiadającą mu częstotliwość. Te dane są zawsze podane w specyfikacji lub na obudowie konwertera. Na przykład, dla dekodera numer jeden można ustawić UB1 z częstotliwością 1210 MHz, dla dekodera numer dwa UB2 z częstotliwością 1420 MHz, i tak dalej. Niedopuszczalne jest ustawienie tego samego numeru UB na dwóch różnych dekoderach, ponieważ doprowadzi to do konfliktu sygnału i oba urządzenia przestaną odbierać kanały. Prawidłowa konfiguracja jest niezbędna dla stabilnego działania całego systemu Multiroom. W razie problemów, pomocni mogą okazać się wykwalifikowani instalatorzy cyfra.tv, którzy dysponują odpowiednią wiedzą i miernikami do weryfikacji ustawień.

Jakość komponentów a stabilność odbioru

Niezależnie od wybranej technologii, na jakość odbioru sygnału z satelity wpływają wszystkie elementy toru sygnałowego. Należy zwrócić uwagę na dobór odpowiedniego kabla koncentrycznego. Rekomenduje się stosowanie przewodów o żyle głównej wykonanej z pełnej miedzi i gęstym oplocie, na przykład popularnych na rynku modeli Triset-113 lub RG-6 Cu. Kable przeznaczone do montażu na zewnątrz powinny mieć płaszcz z polietylenu (PE), odporny na promieniowanie UV i warunki atmosferyczne, a często są dodatkowo zabezpieczone żelem chroniącym przed wnikaniem wilgoci. Kolejnym elementem są złącza F. Najpewniejszym rozwiązaniem są złącza kompresyjne, które po zaciśnięciu specjalnym narzędziem tworzą szczelne i bardzo trwałe połączenie mechaniczne oraz elektryczne, minimalizując ryzyko problemów z sygnałem. Sama antena, popularnie nazywana talerzem, również ma znaczenie. W warunkach polskich zaleca się stosowanie anten o średnicy nie mniejszej niż 80 cm, a najlepiej 90 cm, co zapewnia margines sygnału na wypadek pogorszenia pogody. Stalowe anteny są tańsze, natomiast aluminiowe są lżejsze i w pełni odporne na korozję.

Precyzyjny montaż anteny i pomiar sygnału

Nawet najlepszy sprzęt nie zapewni dobrego odbioru, jeśli montaż anteny nie zostanie wykonany prawidłowo. Antena musi być zamocowana na stabilnym, sztywnym maszcie lub uchwycie, który nie będzie podatny na drgania spowodowane wiatrem. Ustawienie anteny na satelitę Hot Bird 13°E, z którego korzystają polskie platformy takie jak Canal+ czy Polsat Box, wymaga dużej dokładności. Przykładowo, dla lokalizacji w Warszawie prawidłowe wartości to około 190 stopni dla azymutu i około 30 stopni dla kąta elewacji.

Dla pobliskich miejscowości jak Legionowo czy Pruszków wartości te będą niemal identyczne. Do precyzyjnego ustawienia anteny niezbędny jest profesjonalny miernik sygnału satelitarnego. Pozwala on na pomiar nie tylko siły sygnału, ale przede wszystkim jego jakości, wyrażanej przez parametry takie jak MER (Modulation Error Ratio) i BER (Bit Error Ratio). Wartość MER powinna być jak najwyższa, dla sygnałów DVB-S2 przyjmuje się, że bezpieczny poziom to powyżej 12-14 dB. Z kolei BER, czyli stopa błędów, powinien być jak najniższy, najlepiej zerowy po korekcji błędów. Samodzielny montaż anteny bez miernika jest możliwy, ale trudny i często nie pozwala na osiągnięcie optymalnych parametrów, co może skutkować "zamrażaniem" obrazu lub jego zanikiem przy gorszej pogodzie. Z tego powodu, aby mieć pewność stabilnego odbioru przez lata, warto rozważyć skorzystanie z usług doświadczonego instalatora cyfra.tv.